چفت قطعه ای است که برای بستن دو مورد استفاده می شود. از یک قسمت متحرک و یک قسمت ثابت تشکیل شده است که از طریق درگیری و جدا شدن باز و بسته می شود. دارای میرایی ارتعاش و قابلیت استفاده مجدد است. اصل کار آن بر اساس اصل اهرم است: فشار دادن اهرم به سمت پایه نیروی قفل ایجاد می کند و آزاد شدن نیرو در بازگشت عمودی امکان جداسازی را فراهم می کند.
انواع متداول عبارتند از چفت کشو، بست کمربند ایمنی، چفت چمدان، و چفت نظامی، با کاربرد در صنایع خودروسازی، ماشین آلات و کانتینر. درمان‌های سطحی برای چفت‌ها شامل آبکاری کروم و آبکاری الکتریکی با روی، و مواد شامل فولاد ضد زنگ، کروم-آهن روکش شده و آهن گالوانیزه است. در حین نصب، حفره‌های چسب از قبل حفر شده، استحکام پیوند را افزایش می‌دهند، تغییر شکل مفصل را کاهش می‌دهند و از مونتاژ و جداسازی مکرر پشتیبانی می‌کنند. ارزیابی کیفیت باید بر روی صافی سطح، درمان سوراخ لبه و ضخامت مواد متمرکز شود. فیلدهای مختلف از نام های متفاوتی برای چفت استفاده می کنند. به عنوان مثال، صنعت خودرو اغلب از "لچ" استفاده می کند، در حالی که صنعت ماشین آلات تمایل به استفاده از "قلاب و چفت" دارد.
اخیراً فن‌آوری‌های ثبت اختراع ظاهر شده‌اند، از جمله فناوری‌های جدید قلاب و چفت با استفاده از فرآیند قالب‌گیری یک تکه، قلاب و چفت‌ها برای تعیین موقعیت بدنه خودرو، و مکانیسم‌های بست مناسب برای مقاوم‌سازی مسکن فتوولتائیک. در سگک‌های کمربند ایمنی خودرو، حسگرهای غیرتماسی مبتنی بر جلوه هال برای تشخیص وضعیت شروع به استفاده می‌کنند.
